Hikayesi güzel tek oyunculu oyun oynamayalı uzun zaman olmuştu. Aslında Assassin’s Creed: Origins’i oynamaya başlamıştım ama devasa haritası ve ana hikayeye devam etmek için yapmak zorunda olduğum yan görevler biraz da olsa beni bezdirmişti.

O yüklü dururken Mafya 2’nin Definitive versiyonu kütüphanemde bana göz kırptı. Yükledim ve Türkçe yamasını da ekledim. Gamepad’i elime alıp başladım oynamaya. Zorluk seviyesini biraz yüksek seçince gamepad ile shooter olayına da pek alışkın olmadığından fare ve klavyeye geçtim. Hikayesi harika, serbest dolaşımda rastgele NPC’lerle olan etkileşimler mükemmeldi. Olaylar arasındaki çeşitlilik ve karakterlerin kendine özgü oluşu aradığım tatlardanmış. Bunu oynarken anladım.

Tam kaptırmış gidiyorken hapse düşünce olaylar bir durağanlaştı. Biraz ara verdim oynamaya. Sonra tekrar özleyip devam ettim. Hapisten çıkınca oyun bambaşka bir hal almıştı. Bu değişken dinamiği görmek beni daha da heyecanlandırdı. Derken günler geçti ve yaklaşık 1 ayda oyunu bitirdim. Sonra bir baktım ki Joe’nun Maceraları ile olaylar hapise düştüğümüz zamandan itibaren devam ediyor. Biraz daha oynamaya devam edebilmek ve o serbest dünyanın enerjisini deneyimlemek oldukça keyifli hissettirdi.